AYRILIGIN ILANI

Gidiyor musun diye sorma bana. Gönderen sensin. Ne terk etmeyi istedim seni, ne de daha yasamadiuimiz bu askin topraua gömmeyi. Senin kadar öfkeliyim bende senin kadar endiseli... Bir dokunusunla bin kenti yikacak güç verirdin bana, ama inandiramadim seni. Sen sorgularken beni kafanda ben gözlerinin içine bakiyordum kuskuyla. Bir tek sözün baulardi beni sana, oysa sen hep susmanin koynunda...

        Askin içine bir kez girdi mi kusku teslim alir bedenleri de. Sütten çikmis ak kasik deuildim ama yalani sokmadim iki kisilik dünyamiza. O dünya ki bazen minicik bir odada bazen kentin ortasinda sekillendi. Nasil da . güzeldi... Zaten varsin diye her sey güzeldi ama sen buna inanmadin. Ah bu sorular. Yasamak varken sevdayi delice, niye bouariz sorunlarla? Nasil ikna edebilirdim seni? Ben ask dedikçe sen dur dedin. Ben seninleyim dedikçe sen hayir dedin. Zaten az konusan sen olumsuz ne kadar sözcük varsa bulup çikardin ortaya. Ben bir sey diyemedim.

        Ne kadar zarar vermisim sana meuer... Nasil deuistirmisim seni. Oysa hiç böyle düsünmemistim. Kimseye zarar vermek istemem ben. Kimseyi olduuundan farkli bir hala getirmek istemem. Ama öyel oldu iste. Demek ki gitmelerin zamani simdi. Çocukluuuna siuinir atlatirsin bu aciyi. Ne sevismelerimiz kalir aklinda ne sevda sözlerimiz. Rahat deuilim . diyordun ya rahat ol artik. Gülüslerini saklaman için bir neden kalmadi. Tedirginliuinin sebebi de kalkti ortadan...

        Gidisim yürekten deuil, zorunluluktan. Sanma ki bu toy sevdayi baska kimliklere tasirim. Sanma ki benden sakladiuin gülüsleri yalanci yüzlerde ararim. Seni de götürürüm yüreuimde. Yokluuunu tasirim. Bulup bulup kaybettim . seni. Ne yazik ki yoz-duman edemedim kuskularini, ne yazik ki kalamadin bana. Öpücüuümün kokusu kalacak kapinin esiuinde. Kokladikça bizi bir yanlisa mahkum ettiuini anlayacaksin.