seviyodum ama sevdigimi anlatmaya cekiniyodum bir gun biri beni istemeye gelir ben onlara gorunmem evlenmem diye isyan eder gitmelerini isterim cikmam karsilarina sonra ben istemeyince ailemde beni vermiyodu zaten gittiler bir gun ben bizim apartmadan birini gordum cok etkilendim hep onu gormek icin bahceye cikardim ama hep tesaduf durumlarda gorurdum kim oldugunu bilmiyodum hoslaniyodum bir gun apartmanda dugun vardi ben bahcedeydim bir baktim gelin arabasi kapida durdu icinden gelin ve hoslandigim genc kolkola cikti ben o an yikildim soktaydim o beni gormedi gizlendim onlardan uzaklasip eve dogru kacarken bide karsimda onu gormezmiyim gozgoze geldik oyle tatli olmustuki damatlik oyle yakismisti ki dayanamiyodum ruya olsun istiyodum neyse basimi cevirim gittim artik hersey bitmisti benim icin onu sonsuza dek kaybettim sonra dugun kardi gonderirler bize meger sevdigim hoslandigim onu gormek icin hep onu yolunu bekledigim kisi beni istemeye gelipte benim istemedigim kisiymis o kardi gorunce ogrendim ve gozlerim doldu aglamamak icin zor tutuyodum kendimi acaba karsisina ciksam seni seviyorum desem bu evlilikten vazgecermiydi? cok sey gecti aklimdan ama yapamadim sustum evlendiler dugun komvoylari yanimda gecti onlar yanimda gecti direndim ayakta durmaya calistim ama sonra dayanamadim gittim sessiz karanlik bir yere hickira hickira agladim iste boyle bisey geldi basima bunu anlatmamin nedeni bir gun sizleri istemeyen gelen kisiler olursa mutlaka karsilarina cikin cikinki benim gibi sonra pismanlik duymayin beni dinlediginiz icin tesekkur ederim...