Yerini kimsenin dolduramayacauini biliyorum, zaten bunun arayisi içinde de deuilim, sonunu bildiuin bir yol insani çezbetmiyor... Sende ki beni etkileyen en büyük özelliuin beni zorlamandi, hemde hep iyiye ve en zor olana ittin ama her seferinde basarmanin keyfi vardi. Bir telefonun melodisi veya ayauimin altinda çitirdayan sonbahar yapraui.. Buuulu camlara senin sesini duymak için israrla beklediuim zamanlarda yazdiuim ismine takilan anlara kadar...
        Bilmem inanirmisin? Yazarken bile bouazimi bir sürü çocuuun dolustuuuna... Ben sevdim hem de çok imkansizliklari basaracak kadar. Bir sevdaydi diyorum. ama o kadar aciz kaliyor ki, bir sey hissediyorsun . ve adi yok, çünkü onu tasiyabilecek bir kelime yok. Kendinden öte... Aldiuin nefesten öne bir sey bu... Ne güzel yasandin, içinde acilardan bouulduuumda bile senden duyduuum acilardan haz duymasini bilecek kadar sevilerek.

       Bir de seni gördüuüm zamanlarda ki yüreuimin büyüklüuü olmasa... Keske birisi bana bir daha böyle sevebilirisn müjdesini verse. Olur mu bilmiyorum artik sevmelerin adi baulanip kabullenmeden ibaret, içimde firtinalar kopmuyor, veya vücudumun her hücresi artik titremiyor. Sanirim bir kereye mahsustu, sadece sana duyulan.

      Diri diri topraua gömülmek veya için için aulamak neydi bilemedim, taa ki... Seni yüreuime gömüp gözyaslarimla acimi bouduuum gecelere kadar. Pisman miyim.. Hayir asla. Çok sevildin hem de çok, ölüm de neymis yaninda hare olup dolasmak bile ölümden öte son andim. Ölümden öte, yasamdan ötesin yüreuimin gözleriyle sevdiuim kadin...